De moeite. Echt waar. Ga naar de cinema, serieus. Nu!

Ondertussen is het alweer meer dan een jaar geleden dat Oracle het bedrijf Sun overkocht. Een aantal critici vreesden dat een aantal projecten van Sun, waaronder het Open-source Virtualbox, zouden geschrapt worden.

Gelukkig bleek deze angst ongegrond en heeft Oracle een nieuwe versie van Virtualbox uitgebracht, nl. 4.0. Misschien kort even uitleggen wat Virtualbox is: Virtualbox is de open-source tegenhanger van wat de meeste mensen kennen als VMware. Het is dus een toepassing waarmee je virtual machines kan aanmaken. Zo’n virtuele machine kan je het best vergelijken met een computer in je computer. Je kan daarop een versie van Windows of Linux installeren zonder dat je iets aan het besturingssysteem van je eigen computer moet wijzigen. Een aantal redenen daarvoor zijn bv. het testen van programma’s op andere Windows versies, of – zoals in mijn geval – het kunnen uitvoeren van Windows programma’s op een Mac. Met Bootcamp kan ik hetzelfde bereiken op m’n Mac, maar dan moet ik wel steeds herstarten. Nogal tijdrovend en het werkt – in mijn geval – lastig.

Waarom Virtualbox?
De reden waarom ik voor Virtualbox heb gekozen is simpel: het is snel. VMware Fusion en Parallels zijn de twee grootste concurrenten als het aankomt op het Mac platform, maar beiden lieten het sterk afweten op het vlak van performance. En laat dat nu net hetgene zijn waar ik een hekel aan heb: een traag systeem.

Virtualbox lijkt het op dat vlak een stuk beter te doen. Zowel guest (je virtuele machine) als host ondervinden maar erg weinig last van elkaar en blijven dus ook vlot werken… mits je voldoende RAM geheugen hebt – 4GB is comfortabel genoeg –  en geen gekke dingen gaat doen.

The down side
Er zijn echter ook wel een paar kleine nadelen aan Virtualbox, maar die kunnen makkelijk opgelost worden.
Als eerste is er het kopiëren van virtuele machines. Met VMware is het een kwestie van kopiëren van alle files in de map van de virtuele machine en that’s it. In Virtualbox is het helaas wat lastiger omdat er gekeken wordt naar de UUID (een uniek nummer) van de virtuele harde schijf. Als de UUID die je wenst te importeren reeds bestaat in Virtualbox kan je deze niet meer toevoegen. De enige oplossing die je hebt is om de virtuele harde schijf te clonen. Deze how-to beschrijft tot in detail hoe je dit kan doen. In deze how-to wordt gebruikgemaakt van Windows, maar dezelfde manier van werken – inclusief commando’s – kan je ook gebruiken op Mac en Linux.
Na het clonen van de schijf is het enkel nog een kwestie van een nieuwe virtuele machine aan te maken en de geclonede HD toe te voegen als hard disk.

Een tweede punt waar ik een probleem mee ondervond was de ondersteuning voor USB2.0. USB wordt wel ondersteund, maar dan enkel de trage 1.x variant. Ook daar is er gelukkig een oplossing voor, en die wordt zelfs aangeleverd door Oracle zelf nl. het Oracle VM Virtualbox Extension Pack. Dit extension pack kan je installeren via de eigenschappen van Virtualbox (op Mac: Virtualbox -> Voorkeuren… -> Extensies). Daarmee voeg je o.a. ondersteuning voor USB2.0 toe. Let er wel op dat deze Extension pack gebruik maakt van drivers die niet Open-source zijn. Dat is ook ineens de reden waarom deze niet standaard toegevoegd worden aan het installatiepakket van Virtualbox OSE (Open Source Edition). Als je het installatiepakket Virtualbox PUEL (Personal Use/Evaluation License) download zit de extension er wel direct bij. Hier vind je meer info over de exacte inhoud van het extension pack en de verschillende versies van Virtualbox.

Wat is er nieuw in versie 4.0?
Een aantal belangrijke wijzigingen in versie 4 ten opzichte van zijn voorganger zijn onder andere de volledig herwerkte interface, nieuwe gevirtualiseerde hardware en het opsplitsen – zoals hierboven beschreven – van het basispakket en de extensions. Voor een volledig overzicht van de wijzingen kan je er de changelog op naslaan.

Virtualbox kan je downloaden via Virtualbox.org.

Diefstal van je PC, laptop of smartphone is zowat de grootste angst van de meeste gebruikers. Vooral powerusers hebben vaak massa’s data en krachtige – lees: dure – systemen. Vaak kunnen je backups nog zo goed zijn, als je systeem inclusief backupmedia wordt gestolen sta je nog nergens. Het gevoel van machteloosheid is vaak nog het ergst, want je wil niets liever dan op één of andere manier je systeem terug vinden en de dader straffen. Er zijn al enkele succesverhalen die de media hebben gehaald over laptops die een foto maakten van de dief en zo werden teruggevonden.
De hacker in onderstaand filmpje zag echter zijn desktop systeem – een Macintosh G4 – verdwijnen. Zonder ingebouwde camera is het helaas erg moeilijk om een identificatie van de dief te krijgen, maar hij gaf niet op, integendeel. Zijn verhaal is op zijn minst indrukwekkend te noemen en geeft tegelijkertijd een goed beeld van hoe slechte security soms zelfs goed kan zijn. Les voor de dief: don’t mess with a hacker.

Voor de geïnteresseerden: het Prey project is een makkelijke oplossing om bij diefstal van je systeem toch nog een kans te hebben om je spullen terug te bemachtigen. Dat het minder indrukwekkend is dan de methode hierboven is dan bijzaak lijkt me :-)

Een toestel gebouwd in de Griekse oudheid, beter bekend als het Antikythera mechanisme, is in 1901 ontdekt in een scheepswrak. Het doel van dit mechanisme is met een fenomenale precisie de stand van hemellichamen te berekenen, en dus op die manier de volgende zonne-eclips te voorspellen. Het mechanisme wordt dan ook gezien als de allereerste analoge computer. Voor meer info kan je terecht op Wikipedia.
Een programmeur bij Apple heeft in zijn vrije tijd dit mechanisme nagebouwd in Lego. Straf is wel het minste wat je hierover kan zeggen. Oordeel zelf maar:

Red Bull is niet alleen bekend omwille van de populaire energy-drink, maar ook omwille van de spectaculaire wedstrijden en demonstraties van zowat alle denkbare extreme sporten. Van Air-races tot Snowboarden, alles wat beweegt en een zeker vorm van waaghalzerij bevat passeert de revue.

Niet enkel de sporten krijgen de nodige aandacht, ook het decor en de aankleding van de pistes zien er fantastisch uit. Op één van de laatste evenementen ging Red Bull nog een stapje verder: je ziet snowboarders en skiërs hun tricks doen over 2 ramps uit sneew waartussen een gigantische bol staat. In plaats van statische decoratie gebruiken ze echter een projectie van digitale art op de sneeuw en de bol, die dankzij infraroodcamera’s ook nog eens reageert als een deelnemer over de obstakels beweegt. Amazing. Een toepasselijke naam voor het event: Off the Planet

Oordeel zelf maar:

Durf de dingen in vraag stellen, want er is – zeker in onze sector – meer dan één waarheid.

Iedereen in de IT business weet dit wel: zorg altijd voor een goede backup. Niet zomaar een backup, maar een werkende backup, en liefst van al in meervoud. Niet alleen in de IT sector zijn backups van belang, aangezien een aanzienlijk deel van ons privé en professionele leven bestaat uit bestanden en data. Denk maar aan fotografen en webdevelopers, maar ook zeker alle thuisgebruikers die een hoop data hebben die ze liever niet willen kwijt raken. Foto’s van de vakantie en de kinderen, bestanden voor de website van de sportclub, je sollicitatiebrief waar je uren aan gewerkt hebt, allemaal zaken die vaak erg veel emotionele waarde hebben of waar verschillende uren vrije tijd in steken.

De droomoplossing
In professionele omgevingen worden vaak erg complexe backupoplossingen gebruikt, maar die krijg je helaas slechts zelden te zien. Fotograaf Chase Jarvis maakt echter een uitzondering. Hieronder vind je een compleet video-overzicht over hoe zij backups maken, beginnend tijdens de shoot zelf, ‘s avonds in hun ‘base-camp’ en nadien in de studio. Voor de Apple liefhebbers: hoe je ogen open, want de studio is zo’n beetje ‘Apple-heaven’ :-) Ook de backup liefhebbers kunnen hun hartje ophalen, want geloof me: het is de moeite!

En ik?
Voor Apple gebruikers is er maar weinig reden om geen goede backup te hebben. Met het ingebouwde Time Machine kan je perfect en enorm eenvoudig backups maken op een externe schijf of op een netwerkschijf. Niet alle netwerkschijven worden standaard herkend door Time Machine, maar dat is op deze manier makkelijk op te lossen.

Ubuntu en Windows gebruikers hebben de luxe van Time Machine helaas niet. Voor Ubuntu zijn er twee vergelijkbare alternatieven: Flyback en Timevault. Flyback lijkt qua uiterlijk en functionaliteit het sterkst op Time Machine, maar Timevault is zeker niet minderwaardig. Kwestie van wat keuze te hebben :-)

Voor Windows is er ook wel wat keuze, maar helaas niet met dezelfde handige functionaliteit. Om toch op een eenvoudige manier backups te maken kan je bv. Cobian Backup gebruiken. Tot versie 8 was dit pakket volledig open-source, maar de huidige versie 9 en de bèta van versie 10 zijn dat helaas niet meer. Maar niet getreurd, het is nog steeds gratis te gebruiken.

De hardware
Het belangrijkste om je backup op te slaan is uiteraard de hardware zelf. De meest simpele oplossing is bv. een externe harde schijf die je kan aansluiten via USB of FireWire. De op dit moment courante USB 2.0 harde schijven zijn vrij goedkoop te verkrijgen – reken zo’n € 75 tot € 100 voor een 3,5″ schijf van 1TB – en zijn snel genoeg. FireWire is echter nog een stuk sneller, maar je moet dan uiteraard ook zo’n aansluiting hebben op je PC.

Wil je meerdere systemen backuppen kan je niet rond een NAS (Network Attached Storage). In feite is dit hetzelfde als de harde schijven die je via USB aansluit, maar dan met een netwerkaansluitingen. Aansluiten op je router, instellen via de webinterface of de meegeleverde software en je bent klaar. Er zijn ook NAS systemen die gebruik maken van meerdere schijven. Dit zorgt in de meeste gevallen voor meer redundantie door de data dubbel op te slaan, een systeem dat beter gekend is als RAID. De simpelste RAID oplossing is RAID1: twee schijven die een identieke kopie zijn van elkaar. De complexere systemen zoals RAID5 en RAID6 maken gebruik van minimaal 3 schijven en bieden nog meer redundantie. Het spreekt voor zich dat zulke systemen er ook niet goedkoper op worden, maar het geeft je wel meer zekerheid. Een mooi voorbeeld zijn de producten van Synology en Drobo.

Hoe meer, hoe beter. Of niet?
Eén backup is beter dan geen, en twee is op zijn beurt dan weer beter dan één. Simpeler gezegd: hoe meer backups je hebt, hoe veiliger. Maar met veel slechte backups ben je uiteraard nog niets. Een belangrijke regel is om regelmatig je backups te testen. Doe dat uiteraard op een veilige manier – bijvoorbeeld op een andere PC – zodat je je werksysteem niet om zeep helpt moest er toch iets mis zijn met de backup.

Off-site
Een risico dat vaak over het hoofd gezien wordt is het fysiek verliezen van je backup-media. Diefstal, brand, een ongelukje, het zijn allemaal zaken die je data én je backup kunnen vernietigen. Als je de mogelijkheid hebt is het altijd verstandig om een kopie van je backup op een externe locatie te bewaren. Als het om extreem belangrijke gegevens – zoals bedrijfskritische gegevens – gaat, is het zelfs raadzaam om deze op een gespecialiseerde locatie te bewaren.

Heb je die mogelijkheid niet kan je nog altijd gebruik maken van een online oplossing. Dropbox is hier een mooi voorbeeld van. Hier krijg je – gratis – 2Gb aan opslag ter beschikking die je ook nog eens kan synchroniseren tussen verschillende systemen. Dropbox is uiteraard niet de enige online-storage, er zijn nog andere oplossingen waar je – eventueel tegen betaling – opslagruimte kan gebruiken.
Online storage is meestal vrij beperkt, zeker als je grote hoeveelheden data wil backuppen. Tenzij je overdreven veel geld kan uitgeven aan een dergelijke oplossing zal een fysieke backup altijd goedkoper blijven.

Vandaag is het weer zo ver: heel België, of op zijn minst alle inwoners daarvan die minstens 18 jaar zijn, moeten hun politieke voorkeur vastleggen door een bolletje te kleuren. Nu ja, als er digitaal gestemd wordt is er weinig ‘kleuren’ aan op zo’n monochroom scherm.

Ook ik stond vanmorgen in zo’n stemhok. Met een maagdelijk wit kaartje met een dikke zwarte pijl er op. Gelukkig geen ‘krant’ hier om met een rode potlood te stemmen. Of mag dat niet meer, een rode potlood? Kwestie van geen voorkeur te geven aan bepaalde partijen of zoiets.
Een kaart dus. In het stemhok zie ik van in de verte al zo’n aftands CRT scherm staan. Ik zou bijna zweren dat ik de refresh-rate van het ding kan zien met het blote oog. In het stemhokje zie ik op datzelfde scherm een zilverkleurig stickertje met zo’n gekleurd venstertje: Windows 95. 1994 called, they want their OS back. Goed, kaart in de beige PC kast en met een onnoemelijk dikke pointer mijn voorkeur aanduiden. Ik zie al taferelen voor me van oudjes die alles met dat ding proberen te doen behalve datgene dat ze ermee moeten doen. Vooruitgang, al is die niet zo heel erg snel. Goed dat ik al zo’n e-ID reader op m’n bureau heb staan…
Uit het stemhok, kaart de urne in. De bijzitter die verantwoordelijk is voor het teruggeven van de paspoorten sluit af met ‘Tot volgend jaar hè!”. Ik moet er haast van lachen. Hoe triest het ook mag zijn, het zou best wel eens kunnen.

‘Weeral stemmen’ is zowat de algemene slogan die door de gemiddelde belg wel minstens één keer hardop werd gezegd in één van de voorbije weken of maanden. Fear not, ik ga hier gelukkig geen volledige politieke analyse geven over hoe het deze keer weer zover kon komen. Het belangrijkste is wat er na komt. Communautaire problemen, BHV, crisis, werkgelegenheid, pensioenen. Het waren allemaal thema’s tijdens de afgelopen verkiezingscampagne. Ik ben vooral benieuwd naar hoe die thema’s de komende maanden aan bod gaan komen. Gaat N-VA werkelijk zo hoog scoren? En als ze dat doen, kunnen ze hun belangrijkste programmapunten dan wel waarmaken zonder in een communautaire oorlog te belanden met de franstaligen? Ergens hoop ik er op dat het zo ver komt, zodat stemmend vlaanderen kan inzien dat extreem stemmen zinloos is. Het kan nooit de bedoeling zijn om via politiek het land instabieler te maken dan het voordien al was, ook al wordt dat door bepaalde personen in een erg mooie verpakking gestoken.

Nee, ik kijk liever naar partijen die vooruit willen, in overleg mét en niet zonder. Naar partijen die oog hebben voor grotere problemen dan een kieskring waar enkele extremisten een persoonlijke kruistocht van hebben gemaakt. Grotere problemen zoals het milieu en onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen. Naar een oplossing voor het huidige rechtssysteem, of het ontbreken daarvan. Naar partijen die niet enkel de rijken van ons land willen bevooroordelen onder het mom van ‘solidariteit’, maar die oog hebben voor alle lagen van de bevolking. Want laat nu net die rijken de kleinste groep zijn met het meeste macht.

Nee, het is absoluut tijd voor een stevige verandering in het politieke landschap in België. Je leest het goed: B-E-L-G-I-E. Niet Vlaanderen, niet Wallonië. België. Ons land moet zich nu al rechthouden tussen alle reuzen die ons omringen. Hoe lang is het geleden dat de gemiddelde Amerikaan nog dacht dat ‘Belgium’ de hoofdstad was van Brussels? Nu we eindelijk internationaal een beetje op de kaart staan, en gekend zijn als centrum van Europa, zijn er nog steeds partijen die denken dat we er beter van worden om zowaar nog kleiner te worden. En dan werd ons vroeger wijsgemaakt dat politiekers ‘intelligente mensen’ waren. Yeah, right!

Welke partij dan wel mijn stem heeft gekregen ga ik hier niet neerzetten. Niet omdat ik het niet publiek wil zeggen, maar omdat ik hopelijk jullie nieuwsgierigheid wat geprikkeld heb zodat jullie zelf kunnen uitzoeken welke partij wél serieuze standpunten inneemt. Ik hoop vooral dat ik niet de enige ben met deze gedachtengang, en dat er nog wat mensen zijn met het hart én het verstand op de juiste plaats. Nu voor de TV, de eerste resultaten volgen. Yup, I’m an addict. Maar het gaat dan ook om mijn, uw en onze kinderen hun toekomst…

Een tweetal weekjes geleden was ik wat aan het rommelen met mijn nieuw speelgoedje, een Nikon D5000 dSLR toestel. Onze kat is daarbij uiteraard een geliefd fotomodel. Waar ze ook zit of kruipt, er is altijd wel een mooie hoek te vinden om het beest op spectaculaire wijze in beeld te brengen. Op een bepaald moment werd ze er wat moe van en volgde er een enorme geeuw. Ik stond op dat moment op de perfecte plaats en drukte vol enthousiasme op de sluiterknop. Het resultaat (na een héél klein beetje Lightroom en Photoshop werk) is dit:

Klik op de foto om de Flickr pagina te bekijken

Ik hoef er niet bij te vermelden dat ik best trots ben op het resultaat. Ondertussen is deze foto te bewonderen op meerdere desktops (waaronder die van mezelf en m’n vrouw) en zelfs aan de muur op een bureau/werkplaats. Het doet toch iets met ‘n mens z’n ego :-)

Hogere resolutie is op aanvraag te verkrijgen.

Het is ondertussen bijna 2 jaar geleden dat ik een blogpost schreef over de eerste bèta van Google Chrome. Toen ging het over de allereerste publieke release voor windows. In 2 jaar tijd veranderd er echter erg veel in het internetwereldje en Google Chrome is daar geen uitzondering op.

Ondertussen is Google Chrome aanbeland bij versie 5 en zijn er al aardig wat gebruikers te vinden verspreid over heel de wereld. Voor de mensen die nog niet weten wat Chrome in zijn mars heeft kan je hier een mooi overzicht vinden. Kort samengevat is het een browser die alle functies heeft die je van een moderne browsr mag verwachten: ondersteuning voor extensies, private browsing, ondersteuning voor html5 (incl. h.264), etc, en dat alles gebaseerd op de Opensource Webkit-engine. Als het uiterlijk niet helemaal in de smaak valt kan je dat zelf via thema’s aanpassen.

Google heeft gelukkig niet stilgestaan en is ook gaan ontwikkelen voor andere platformen. Sinds een kleine week zijn de versies voor Mac en Linux het beta-stadium ontgroeid en zijn er voor beide platformen ‘stable’ versies te downloaden. Voor Mac kan je de installer hier downloaden, voor Linux kan je hier terecht.

Chrome is ondertussen mijn ‘primary’ browser geworden in de plaats van Firefox. De huidige versie is zeer stabiel en vooral heel erg snel, een punt waar andere browsers nogal eens last van hebben. Het aantal extensies voor Chrome groeit ook stevig verder waardoor deze browser een volwaardige vervanger is, zelfs voor gebruikers met de hoogste eisen.